In balans tussen klei en kopjes

Ze beweegt zich licht in haar bloemetjesblousje. Amber praat snel en levendig, haar handen doen mee terwijl ze vertelt. In het atelier zie je die natuurlijke energie terug: ze giet in vlot tempo klei in mallen, strijkt randen glad, tikt zachtjes een luchtbel weg en pakt soepel het volgende stuk op.

“Toen ik hier net begon, wist ik niet goed wat ik aan moest doen,” zegt Amber lachend. “In de winter is het best fris hier in het atelier en ik heb het snel koud. In de zomer vind ik het juist heerlijk, dan wordt het lekker warm – het kan mij niet heet genoeg zijn.” 

Amber is 26 en komt uit Haarlem. Ze werkt bij de keramiekafdeling van Waardevol Werk in Cruquius. “Ik ben hier een jaar geleden terechtgekomen omdat ik overspannen was. Daarvoor had ik een betaalde baan bij Spaarnewerkt. Mijn begeleider zei: je moet echt je rust pakken. Het atelier was even precies wat ik nodig had. Tegelijkertijd was ik echt blij dat ik weer iets te doen had!” 

Rust in het maken

Bij Spaarnewerkt zat Amber in een detacheringstraject en was ze op zoek naar werk in de horeca. “Ik heb een horecaopleiding gedaan en afgerond. Mijn hart ligt ook echt bij de horeca. Ik heb veel mogen uitproberen maar het plekje voor mij in de horeca hebben we niet gevonden.” 

Bij Waardevol Werk liep ze eerst mee op verschillende afdelingen. “Inpakwerk bijvoorbeeld – zakjes vullen, tellen, steeds hetzelfde. Als ik dat elke dag doe, werkt dat niet voor mij. Dat is te eentonig.” Toen ze bij keramiek terechtkwam, voelde het meteen anders. “Hier voelde ik me thuis. De begeleiding is heel fijn en ik kan mijn eigen tempo volgen.” 

Van klei naar kopje

 Inmiddels werkt Amber al een jaar op de keramiekafdeling. Ze doet mee in bijna elke stap van het proces. “Ik giet, werk bij en glazuur. Het ene gaat beter dan het andere.” Ze lacht. “Als het nog zacht is, kan ik goed bijwerken. Maar als het harder wordt, breekt er bij mij best vaak iets af. Dan moet je opnieuw beginnen.” Dat geeft niet en hoort erbij, zegt mijn begeleider, maar toch blijft het soms frustrerend. 

Producten met een bestemming 

Veel van wat Amber maakt, is onderdeel van bestellingen. “We werken vaak met een bepaalde volgorde. Cappuccinomokken, espressokopjes en senseomokken maken we het meest. Schaaltjes iets minder.” De producten gaan naar verschillende plekken. “Het Sur Atelier bestelt bijvoorbeeld veel mokjes bij ons. En we maken ook spullen voor welkomstpakketjes voor nieuwe werknemers.” 

Ze denkt even na over de vraag of ze trots is. “Misschien onbewust wel. Ik sta er niet altijd bij stil, maar ik kan me goed vermaken met dit werk. Dat is voor mij het belangrijkste.” 

Ruimte voor creativiteit 

Naast het vaste werk is er ruimte om te experimenteren. “We werken met gietklei, maar ook met gewone klei. Daar maken we bijvoorbeeld schaaltjes van, soms met vormen die eigenlijk voor taarten zijn.” 

Amber probeert graag nieuwe dingen uit. “Soms zie ik iets op Instagram, zoals twee kleuren glazuur over elkaar. Dan ga ik dat gewoon proberen. Je weet nooit precies hoe het er uitkomt na het bakken, dat maakt het leuk.” Die afwisseling past bij haar. “Een deel is gewoon productie, maar in dat creatieve stuk kan ik wel iets van mezelf kwijt.” 

Samen werken en verder kijken 

De sfeer op de afdeling verschilt per dag. “Soms is het rustig, soms wat drukker. Dat ligt ook aan de groep.” Wat altijd hetzelfde blijft, is de begeleiding. “Die is echt heel fijn. We kunnen alles met hen bespreken en ideeën delen.” 

Amber denkt graag mee. “Ik loop nu stage bij Club Schalkwijk, in de horeca. Daar dacht ik laatst: ze hebben hier helemaal geen theeschaaltjes, die kunnen wij in het atelier maken. Dan geef ik dat door aan mijn begeleiders. Zo help je elkaar.” 

Het werk heeft haar vooral rust gebracht. “Ik liep eerder echt op mijn tenen. Nu ben ik relaxter en weet ik toch weer een beetje beter wat ik leuk vind.”